De kritische stem

Jij hebt ‘m ook. Ik weet het zeker!
En nee, je bent niet gek aan het worden. We bestaan gewoon uit een heleboel delen waarvan de ‘kritische stem’ helaas heel vaak de boventoon voert.

Je bent niet kritisch, je hebt een kritische stem.
Een stem die je de hele dag waarschuwt en wil behoeden om fouten te maken of voorkomt dat je jezelf voor gek zet. Maar wat kan je daar last van hebben zonder dat je het eigenlijk in de gaten hebt! Je bent ‘geprogrammeerd’ door je opvoeding en de dingen die je hebt meegemaakt. Die stem had zijn functie, maar nu slaat ie door. Dat merk je doordat je je nooit goed genoeg voelt of alles zo perfect mogelijk wil doen. Een ander is alleen maar bezig om het anderen naar de zin te maken. Of de verantwoordelijkheid drukt op je.

Wat doe je om die kritische stem een toontje lager te laten zingen?
Luister bewust naar die stem in je hoofd, geef de stem een naam en oordeel er niet over (want dan is die kritische stem alweer aan het woord). Wat wil die stem je vertellen? Waar wil die stem je voor waarschuwen? Stel die stem gerust of lach er een beetje om in jezelf.
Koop een mooi boekje, noteer iedere dag minimaal 4 complimenten aan jezelf en houd dit zo’n 3 maanden vol. Leuk om af en toe terug te lezen wanneer je kritische stem zich weer te veel laat horen!


Er is iets veranderd!

Ze stapt heel voorzichtig de coachruimte binnen. “Ik vind het best spannend!” Ze komt voor een familie-opstelling op tafel. 

Coachgesprekken en oefeningen hebben inzichten gegeven, maar het blijft zo druk in haar hoofd met soms zelfs een gevoel van paniek. 

Heel veel mensen zitten (te) veel in hun hoofd. Natuurlijk is het goed om over zaken na te denken en op een rijtje te zetten. Maar soms is het beter om te voelen wat er in je lichaam gebeurt. En dat kan je heel goed doen met een opstelling op tafel met poppetjes die jouw gezin van herkomst representeren. Een ordenende opstelling met als doel jezelf op de juiste plek te krijgen. Want heel vaak zit je niet lekker in je vel, of loop je telkens tegen dezelfde patronen aan, omdat je niet op de juiste systemische plek staat. Dit kan gebeuren doordat bijvoorbeeld een ongeboren kind geen plaats binnen het gezin heeft gekregen, of er is niet om gerouwd. Maar je kunt ook van je plek veranderen wanneer je als klein kind al te veel verantwoordelijkheid droeg of bij het missen van een ouder bij overlijden of scheiding.

Na een kopje thee starten we met het opstellen van haar gezin. Ze weet dat ze een doodgeboren broertje of zusje heeft, maar daar is nooit over gesproken binnen hun gezin. Een gevoel van verdriet komt naar boven. Een gevoel van compleet zijn, wanneer we het kindje in de rij opstellen. En het besef dat ze een plaats opschuift binnen hun gezin. De plek wordt een paar keer bevestigd en herhaald totdat ik zie dat ze ineens rust uitstraalt. Een glimlach, ontspannen schouders, een diepe zucht….

Dit is een heel beknopt verslag van de opstelling die ongeveer een uur duurde. Een ordenende opstelling brengt positieve verandering, geeft nieuwe inzichten en vaak een ‘opgelucht’ gevoel. Er gebeurt iets in iemand, wat je met 10 praatsessies niet voor elkaar krijgt. Er verandert iets! 

Ik verwonder me telkens weer over deze prachtige methodiek!